Սոված մարդու երազանքը կուշտ ուտելն է

Նոր տարվան բան չմնաց՝ մի քանի օրից՝ ձմեռնամուտ, մի քիչ ուշ՝ ձմեռային արևադարձ, հետո՝ բաստուրմա-բուդ-բլինչիկ, միկադո ու պոնչիկ, պաչիկ-մաչիկ, ու հին տարին չիք։

Չէ՛, այնուամենայնիվ, ինչ ուզում եք՝ ասեք, ժողովուրդը իմաստուն ա՝ Նոր տարին պետք ա կուշտ դիմավորել։ Պատկերացնում ե՞ք՝ մարդիկ Նոր տարին սոված դիմավորեին։ Էդ մարդիկ ի՞նչ պիտի ուզեին եկող տարվանից՝ սոված մարդու երազանքը կուշտ ուտելն ա։

Իսկ կուշտ մարդն ավելի վեհ բաների մասին ա մտածում։ Նրա ստամոքսն աղիողորմ խնդրանքներով չի խցանում ուղեղի միջնեյրոնային ուղիները։ Նա անտարբեր նայում ա համով-համով խորտիկներով ծանրաբեռնված սեղանին ու մտածում հավերժի մասին։

Հ.Գ։ Ինձ մի՛ հիշացրեք էն միլիոնավոր մարդկանց ու կենդանիների մասին, որոնք Նոր տարին սոված են դիմավորում։ Ես հիշեցման կարիք չունեմ՝ միշտ եմ հիշում, իսկ եթե դուք էլ եք հիշում, հրաշալի ա։

Հենրիկ Պիպոյան

Մեկնաբանություններ